de avond nadert
en tussen 't kreupelhout
vervalt de dag tot kleine streepjes licht
met winter voor de deur
speelt de herfst een afscheidslied
onder droeve klanken
laat een oude eik zijn laatste kleur
de wissel der seizoenen
ademt magisch cirkelrond
jaar in jaar uit
maar het eens zo trotse blad
gevallen en verworden tot zwart
vormt immer het vruchtbare hart
van een nieuw begin
@ Coby 13 december 2015
maandag 14 december 2015
zondag 29 november 2015
Onzichtbaar dicht
muziek....
een kleine symfonie
van dierbare klanken
een kleine symfonie
van dierbare klanken
toon na toon
gelouterd door de tijd
gelouterd door de tijd
haar melodie
verbrokkelt hoge muren
in een zucht
in een zucht
als een warme omhelzing
door het noodlot getart
door het noodlot getart
verbannen vergulde tranen
de striemende stilte
uit de kamers van ons hart
de striemende stilte
uit de kamers van ons hart
want in de verte
voor eeuwig geborgen
onder de golfslag van de dag
onder de golfslag van de dag
klinkt nog immer
de nagalm van jouw lach
de nagalm van jouw lach
@ Coby 29 november 2015
vrijdag 27 november 2015
vrijdag 20 november 2015
maandag 16 november 2015
Novemberwind
de wind, verspreidt
haar onuitgesproken woorden
in de lucht
breekbaar als het fijnste porselein
raken letters de koude grond
verpulverd
door genadeloze klauwen
van verleden tijd
dag na dag
telt de som van jaren meer
gedachten neuriƫn in 't zelfde refrein
en herhaling vult de raadsels
voor de tiende keer
in het hoofd
blijven nieuwe verten onbereikt
maar in ogen
zoekend naar het licht
nadert vroeger. . . .
zo dicht
-
-
* Beeld:
Schommelen III
van Frans van Straaten
@ Coby 15 november 2015
Als gezichten hun naam verliezen
Abonneren op:
Posts (Atom)



