Bakens

soms

kan zelfs de zachtste rijp

de angsten niet verbloemen

ontwaakt de dag

in een spoor

van opgedroogd  verdriet

de lucht grijst

in ’t laatste  januari

wanneer het tere groen

al langzaam wortel maakt

onzekerheid

ligt als een zware deken

gedachten blijven draaien

wel, of niet…

spinsels komen en gaan

toch blijft altijd een lichtje

een teken van hoop                               

aan het eind van het verschiet

@ Coby 31 Januari 2014

Parels uit de zee

de golven

werken op mijn gemoed

het tij verandert

keer op keer

vandaag
rust in de palm
van mijn hand

geknield
op het zand
tussen eb en vloed

vind ik de woorden

en zijn inspiratie

raakt me

telkens weer

@ Coby 17 januari 2014

Vier

de laatste jaren

trokken een sprintje

van hulpeloos kindje

tot een dametje met pit

de prinses  is jarig

vandaag is roze haar kleur

vol strikjes

en tierelantijntjes

morgen

mag ze naar school

in haar allermooiste jurk

de tijd gaat snel

ze lijkt alweer zo groot

krijgt een eigen willetje

maar kroelt

nog graag op schoot

als ze er is schijnt de zon

want haar lach

schenkt telkens weer

een kriebeltje geluk

-Voor Julia-

@ Coby 16-1-2014

Zilte ruis

januari
wolkt grijs
boven 't vlakke land

bij het oogsten
van de gouden pracht
ging alle kleur teloor
tot waar het oog reikt
dragen de velden
stemmig zwart

ik ben weer even daar
waar de lokroep van het water
altijd blijft

een zachte ruis
streelt vluchtig mijn oor
wanneer de golven
hun ritme smeden
tot een nieuw verhaal

welkom…
stroomt uit een zilte mond
de zee spreekt immer
zijn eigen taal

@ Coby 15 januari 2014

Voor Pieter

zijn komst
betekent een wereld
van verschil

liefdevol verwacht
in dankbaarheid ontvangen
komt een eind
aan grenzeloos verlangen

kleine handjes
en trappelvoetjes
zetten de tijd voor even stil

deze dag
koestert nieuw leven
en verbondenheid
voelt strakker dan ooit
zelfs de zon
gluurt schuchter door het raam

 jouw kracht
ligt diep verborgen
tussen de letters van je naam

*

10-1-2014

Samen

haar zorg
strijkt tederheid in grijze haren
maar zelfs de zachtste handen
verliezen grip

oude liefde ademt nieuw
en herinnering
bakert zich stevig in

diep in gedachten
kijk ik door de ogen van toen
loop heel stil
langs mijn verleden
en verlang

@ Coby 9 januari 2014

Kentering

soms zit je gevangen

kijk je naar binnen is er geen licht

zoek je tastend vreemde handen

raakt de toekomst
uit het zicht

blijven woorden ongeschreven

betekent gevoel

vaak minder dan niets

en sterft de fantasie 

tussen mijn kwasten op de kast

totdat het juk van moedeloosheid

wordt getild

tranen niet langer geweerd

kleur opnieuw
verstrengelt met kleur

pas dan kun je zeggen

't was donker
maar ik ben terug

@ Coby 8 Januari 2014