Lentegroei

kwistig
strooit de lente zijn kleur
langzaam verdwijnt de afstand
en even ben jij...
zo dichtbij
dat ik je hartslag voelen kan

de tijd verstilt
en we dansen de allermooiste droom

als een warme gloed
omhult verbondenheid de kou
want immer
kleurt een bodemloos verlangen
mijn dagen zonder jou




@ Coby 13 april 2015

Vier seizoenen later

de wijzers tikken voort

maar jouw tijd staat stil

mijn hart
zoekt je tussen de sterren

hoort een fluister

in de kielzog van de wind

opnieuw

opent de lente in teer pastel

zijn groene waas

spant sluiers over de rauwste pijn

troostend... als de zachtste hand

een kwetsbaar gebaar

gedragen door het zijn

14-3-2014   *   14-3-2015

@ Coby 2015

Tijdspanne

haast ongemerkt
vloeien de uren aaneen
de diepste glans
lijkt voorgoed verloren
en lege dagen
dragen het gevoel
dat de zon nooit meer schijnt

maar kwetsbare woorden
omarmen
als een tere streling
spint de tijd
zijn onzichtbare cocon
rond mijn gemis



@ Coby 2 maart 2015

Oefeningen naar een voorbeeld (katoen, vulmiddel en acryl op canvas )

" Air " Acryl op canvas

Versteende tijd

de winter houdt zich schuil

tussen druipende takken, verlangend

naar een vleugje wit

om de hardheid te verzachten

gebeiteld in een oud gezicht

een zeurderig gemis

plakt stilte aan de muur, buiten

tikt het water een liedje op het raam

waar ’t ochtendlicht nog immer worstelt

met de nieuwe dag

geluid van klokken

verzandt in haar eigen refrein

morgen komt stapvoets dichter

en regen werpt zijn kringen

één voor één

@ Coby 18 januari 2015

Ver van mij

oneindig

op de grens van ons besef

voorbij de sterren

waar het hemelwater stroomt

fluisteren de wolken een groet

nederig buigt de wind

in zijn adem

dwarrelt het laatste stof

mijn hart omarmt het licht

en zwijgt

@ Coby 11 januari 2015