"Breathe"

@ Coby -  Acryl op canvas

 november 2015

Novemberwind

de wind, verspreidt
haar onuitgesproken woorden
in de lucht

breekbaar als het fijnste porselein
raken letters de koude grond
verpulverd
door genadeloze klauwen 
van verleden tijd

dag na dag 
telt de som van jaren meer
gedachten neuriën in 't zelfde refrein
en herhaling vult de raadsels
voor de tiende keer

in het hoofd
blijven nieuwe verten onbereikt
maar in ogen
zoekend naar het licht
nadert vroeger. . . .
zo dicht
-
-

* Beeld: 
Schommelen III
van Frans van Straaten




@ Coby 15  november 2015

Als gezichten hun naam verliezen

Schemer

buiten, achter het donkere raam
verdampt de dag zijn mooiste uur
tussen de sterren van het hemels gewelf

ik heb de lamp niet aangedaan
maar wacht, tot de laatste kleur verandert
in grijs
de schermen uit en ‘t flikkerlicht gedimd
het enige geluid, een spinnend hoopje wit
op de zwarte bank

herinnering
stroomt naast wegen geplaveid door verdriet
maar de zwaarste storm lijkt geluwd
en langzaam vind ik rust
rust....in de stilte van mezelf



Foto: Mereltje Fotografie


@ Coby oktober 2015

Breekbaar begin

onder zijn gouden kroon
verstopt tussen  't gevallen blad
breit vadertje tijd de cirkel rond

herfst
verandert de grootste reuzen
in een zwart skelet
zijn kwetsbare kant opent poorten van verlangen
voor even gedompeld in een regen van pastel

vergeelde beelden
zoeken schoorvoetend hun weg naar het hart
raken de juiste snaar en leggen de kiem
voor een nieuw begin

want zonder licht
sterft zelfs de kleinste bloem






@ Coby 2015

Rob de Nijs - Zo zal het zijn.

Hanna

haar naam

zingt een welkom

op het ritme van de wind

een meisje geboren, teer

maar krachtig tegelijk

in het wiegje

rust haar broze gezichtje

behoedzaam gekust

door de warmte van de zon

lange dagen, korte nachten

gevuld

met pruttelend geluk

gekoesterd in veilige armen

geliefd door groot en klein

langzaam

vervliegt de tijd

tussen zoekende handjes

trappelende voetjes

en de zoete geur

van dankbaarheid

@ Coby 12 oktober 2015

Betovering

grijze sluiers
schenken de ochtend een feeërieke start
gevoel lijkt te zweven, monden
zwijgen in ontzag

verval
tovert rulle aarde in kleurig pad
en tussen de bomen 
leunend op het vochtig mos, zo zacht
vlecht de stilte een laagje
rond de hardheid van de dag

oktober krent haar laatste druiven
in vlammend rood
en tussen gekreukeld blad
sterft de gulle zomer
een wisse dood





@ Coby 6 oktober 2014