zondag 31 juli 2011

Verspilde tijd












liefde
schrijft haar boodschap
op een leeg vel maar jij
schuilt in je cocon tussen
onuitgesproken woorden

grauwe gordijnen sluiten
de wereld buiten en
achter elke teleurstelling
ligt een nieuwe

zelfs de laatste nachtegaal
zingt in de kale bomen
om nimmer terug te keren
uit de anonimiteit

verloren liefde likt haar wonden
maar die van jouw, schrijnen
voor altijd


Sirjansland  31-7-2011


zaterdag 30 juli 2011

Golfzang



door wind gedragen
strelen zoete klanken
mijn gehoor

haar ruisend lied
brengt verstopte emotie
tot leven

laat tranen stromen
en oud verdriet
genezen

ook mijn hart
zingt stilletjes mee
met de golven van de zee


Vlissingen  30-7-2011


Verstild...















in de verte, verstopt
achter hoge duinen, pieken
de bomen donkergrijs
af en toe afgewisseld, door
een streepje licht

de branding slaat golfjes
op het verlaten strand, en
een frisse wind, geeft
rillingen op je natte huid
terwijl het zand schuurt

maar aan de einder
koestert de zon haar warmte
in felle avondgloed

op dit verstild moment
tussen eb en vloed


Sirjansland 29-7-2011

woensdag 27 juli 2011

Als riet
















liefde is als riet
in tijden van verdriet
buigen we mee, maar 
breken we niet

komt er eindelijk
geluk, dan richten
onze stengels
zich hoopvol weer

tijdens storm of
kalme bries

deinen we mee, op
de golven van de zee
als riet….

Sirjansland 27-7-2011

vrijdag 22 juli 2011

Twijfels



het leven
geeft zijn wijsheid
niet cadeau

de uitwerking
van sommige dingen
blijft moeilijk in te schatten

- zelfs kleine steentjes
maken grote kringen -

woensdag 20 juli 2011

Gesluierd parelmoer


als een kostbare schelp
aangespoeld, na een lange reis
blijf jij altijd een beetje ontheemd

vrienden genoeg...
van school, sport, en
soms gewoon uit de kroeg

maar diep van binnen
leeft het verschil, subtiel verstopt
in de kleinste dingen

jouw trotse cultuur, laat
zich immers nooit bedwingen 

dinsdag 19 juli 2011

Weerschijn


na de laatste wolkbreuk
is alles doordrongen met
de geur van rottend hout

diepe plassen
modderen

maar in  ’t sprookjeslicht
van duizend sterren
schittert water
als vloeibaar goud