dinsdag 31 december 2013

De laatste dag


niemand
weet wat nog gaat komen
de wereld gaat intens te keer
op heel veel plaatsen
brandt de aarde
ons wiegje stond gelukkig hier
leven daar kent weinig waarde
grof geweld, ontelbare doden
doen onze zorgen
verdwijnen in het niets
vaak lijkt alles vanzelfsprekend
pas als we dreigen te verliezen
wat veel voor ons betekent
staan we stil
veel gemijmer deze uren
maakt niet uit vandaag
het mag
samen onderweg
de allerlaatste dag

***

@ Coby 

zondag 29 december 2013

Gedane zaken













december
drijft  op wolken
gevuld met nostalgie
maar tussen
vergeven en vergeten
ligt nog steeds
een wereld van verschil

het nieuw begin
danst boven de golven
waar geschiedenis deint  
op een oud verhaal

de wind trekt aan
en eerdaags
nadert het schone schip
in de luwte van háár kiel
raken mijn woorden
de juiste snaar





@ Coby 29 December 2013

zaterdag 21 december 2013

Winter



decemberkou
doorboort de dag
regen voelt als tranen
op een stil gezicht

het leven
rimpelt haar jaren slordig aaneen
maar de warmte blijft

samen
op dit kleine bankje
verweerd
en gestraald  door de tijd
genieten
van het laatste spoortje licht








@ Coby 21 December 2013











donderdag 19 december 2013

Lacune














traag
verglijden de uren
in de schaduw
doden vergeelde boeken
de tijd

tegenlicht
tekent  nog kleiner
voor wie de slaap niet kent

en op de donkere dagen voor...
waant iedere stilte
zich alleen
is de nacht zo diep
dat contouren
opgaan
in het niets


@ Coby 19 December 2013



woensdag 18 december 2013

Uit het oog...


















karakters
groeien haast ongemerkt
gesprekken  ontpoppen
op  het zelfde niveau
en verantwoording
verandert in advies

eigen vleugels
houden ze uit de wind
maar de band blijft
als een veilige schouder
de liefde
tussen ouder  en kind




@ Coby 18 December 2013

dinsdag 17 december 2013

Tussenweg













vaak
verdwijnen mijn letters
tussen wikken en wegen
verdrinken de zinnen
in het grijze gebied
waar emotie
strijdt met verstand
maar soms
rollen de woorden
als golven op het strand
schijnen de stralen van de zon
dieper dan ‘t gevoel
ooit verwoorden kan



@ Coby 17 December 2013

donderdag 12 december 2013

Vleugellam


oogstrelend
strooit de zon
haar kringen over ‘t blauw
de eerste nevel
versluiert het zicht
tijd vertraagt het beeld
en vandaag
spreekt nog meer in toen
herinnering vult de gaten
waar ongerijmd verlangen
ontwaakt
dromers
begraven hun sporen
vrijheid lokt
en oude vleugels
missen de kracht


@ Coby 12 December 2013

dinsdag 10 december 2013

Onderweg


het laatste restje herfst
verbrokkelt tot compost
en de geur van dennen
overheerst

we zetten
onze huizen en harten open
voor het feest, dat verhaalt
over liefde enzo
pronkend met de grootste bomen
de meeste lichtjes
gevulde tafels en stapels kado’s

maar in het kleine
tussen voerbak en vee
tellen deze dingen
allemaal niet mee

@  Coby 10 December 2013

zaterdag 7 december 2013

Beroering


doodstil
hangen de zware wolken
niet één klein straaltje
blikt tussen  ’t grijs

het herfstboek sluit
en langzaam
opent haar zwakke adem
de deuren van een nieuw seizoen

maar de oude reuzen
 gestript tot op het naakte bot
dragen nog steeds hun kracht

slechts een lichte huiver
beroert de kale takken
wanneer het laatste blad
wordt platgetrapt



@ Coby 7 December 2013

woensdag 4 december 2013

Rijping


‘s morgens vroeg
wanneer de dag
nog zacht is van de nacht
dwalen onze gedachten
over het oude jaar
waar blijdschap
werd verslagen
door dagen vol verdriet
en voorspoed
nog altijd leunt
op tranen van verlies
zelfs het gesteggel
tussen berusting en verweer
verwelkt langzaam
zoals de rozen
na hun laatste bloei
maar ondanks dat
beleef ik telkens weer
een stukje groei



@ Coby 4 December 2013

vrijdag 29 november 2013

De cirkel


een straffe wind
rukt aan jouw naakte takken
de laatste blaadjes
zijn te tellen op de vingers
van één hand
aan je voet
tussen ’t zachte mos
moddert de rest van jouw kroon
moegestreden
op weg naar een nieuw begin



@ Coby 29 November 2013

donderdag 28 november 2013

Verweerd





















de tijd
heeft zijn grauwe sluiers verstrooid
boven de lange jaren
verdwijnt het laatste spoortje glans
zoveel leven, slechts verbonden
door de adem van ’t seizoen
wijze ogen vertellen en eeltige handen
dragen sporen van verlies

maar zelfs in matte dromen
spiegelt herinnering immer voort
blijft de kleur bewaard
in beeld en woord

@ Coby 28 november 2013

woensdag 27 november 2013

Meesterwerk













langzaam sluit de nacht
één voor één
verbleken de sterren
en de dageraad
schildert zijn eerste contouren
in sluimerend wit
op die smalle lijn
tussen donker en licht
dampen de statige bomen
grillig tussen ’t verdorde riet
terwijl de vroege vogels
hun klanken doen zwellen
koestert de zon, zo zacht
de geboorte
van een nieuwe dag


@ Coby 

zondag 24 november 2013

Hoger....


ik leg mijn handen
om de jouwe
en kus je blije lach
jouw ogen
stralen het nieuwe tegemoet
vertrouw me kleintje
geef je over
alles komt goed
hoog boven
spint het licht een liedje
en jouw krullen
dansen vrolijk mee
vanbinnen
trilt het ritme van geluk
twee knuistjes
veilig in de mijne
deze dag
kan niet meer stuk


Voor Kenji

@ Coby 23 November 2013

donderdag 21 november 2013

Het stille verstaan
















de scherpste randjes
zijn geschuurd
en jij
leeft in mijn dromen
kwispelstaartend blij
maar de leegte blijft
ik verlang
zelfs naar ‘t geblaf
geflodder en geknoei
stiekem springen
op de bank
in oeverloos gestoei
ons huis
lijkt zoveel groter
de dagen langer
en thuiskomen
niet langer een feest
en ik
ik mis je nog steeds


@ Coby  21 November 2012

dinsdag 19 november 2013

Boventallig



een wankel perspectief
bungelt aan dunne touwtjes
onzekerheid groeit
wanneer het kalme water klotst

zelfvertrouwen taant, afwijzing
geeft de grootste ego's klop

gepaneerd met een dun laagje zoet
bijt de waarheid zijn tanden stuk
want in een berg vol oude schoenen
valt één enkel paar niet op


@ Coby 19 November 2013





maandag 11 november 2013

Houvast














steeds meer licht
schijnt door jouw takken
een zwart karkas schemert
tussen het laatste restje goud
de tekening op je bast
verhaalt de lange jaren
maar ik omarm de koester
van pril groen
tot ver in ’t vlammend rood
jij doorstaat
zelfs de zwaarste storm
stevig wortelt jouw stam
in rijpe grond


’s morgens bij het opstaan
elke dag opnieuw
de cirkel weer rond


@ Coby 11 November 2013

vrijdag 8 november 2013

Het kind in mij

ben heel vaak dwalend
in de hoeken van mijn geest
op zoek naar erkenning
hoe het ooit is geweest
wachtend op een glimp
tussen schrille stemmen
de stilte overtreffend
als het geblaat van een lam
aan ’t begin van de slacht
langs paden
omsingeld met herinnering
over bergen vol sneeuw
wit, wollig en zacht
maar binnen
klinkt een schreeuw
meegevoerd door de wind
een gebed in de nacht
de roep
van het vergeten kind

-2010-

woensdag 6 november 2013

Jij



laat me drijven
op rivieren
van geduld
luistert
met gesloten ogen
naar het kloppen
van mn hart
wast mijn dagen
met humor
laat gewoon
de boel de boel
omarmt het leven
en geniet

stelt je open
voelt
maar blijft
zo helemaal jezelf

@ Coby 6 November 2013

maandag 4 november 2013

Gelaagd





langzaam
pel ik de rokken 
van het leven
om uit te vinden
waar het nu werkelijk om gaat






@ Coby 5 November 2013

zondag 3 november 2013

Scherven

de tijd brokkelt stukjes
van het zijn
weten en vergeten
spinnen een web
tussen de kale bomen
van jouw herfst
kwetsbaarheid
verhardt de stilte
woorden
verliezen het verhaal
de bloemen op tafel
beloven een nieuwe lente
maar tussen ‘t verdorde gras
zijn de laatste zaden
vertrapt


@ Coby 3 November 2013

Als gezichten hun naam verliezen

vrijdag 1 november 2013

Tijdloos















teder bloeit een rode roos
tussen de regels
van dit dicht
oud verdriet verbleekt
bij het sluiten van de dag
toekomst koestert
zelfs de kleinste lach
het diepste zwart
verslagen
door ’t helderste licht
liefde kleurt de vlakken
jaren hebben geen naam
eb en vloed
bedekken slechts
het schuren van de tijd



@ Coby 1 November 2013

dinsdag 29 oktober 2013

Harteklop















eindeloos grijs
stort weemoed over de nacht
donzig wit trekt strepen
in poederig licht

dagen met een lach
laten de jaren stralen
uren vol verdriet
tonen hun rafels niet

herinnering
draagt het leven
op vleugels van papier

zachtjes doorweven
met een simpel draadje zwart
verbergen deze kleuren
geheimen van het hart




@ Coby 29 Oktober 2013


maandag 28 oktober 2013

Onderhuids














stille paden lokken
sporen lopen uit

het kruiend blad
vlijt zich tegen de stammen
maar geur van herfst
overwint

rulle aarde
kleeft aan mijn handen
't  roodkoper danst
in de cirkels van tijd

soms lijken letters geëtst
kruipen de woorden
onder mijn huid
zweef ik
met gesloten ogen
boven de allerhoogste kruin





@ Coby 27 Oktober 2013



vrijdag 25 oktober 2013

Herfstbeeld


de koude grond
draagt  zijn naakte voren trots
zwart geploegd met her en der
restanten van een gulle tijd

langs de smalle paden
krullen haveloze nesten
tussen ’t kale hout
dauw verzamelt licht
en vroege stralen
verwarmen
wat eindeloos beschreven

in deze puurheid
zonder franje
klopt het hart van mijn gedicht





@ Coby 25 Oktober 2013

woensdag 23 oktober 2013

Wit op wit



terwijl de paarse pracht
vergaat
priemen haar takken
beroofd van alle keur

dromerig verlangen
slaat een brug
naar vergeten tijd

oude handen
smeden seizoenen
liefde opent een wijde blik
en stapsgewijs
verandert mijn kijken in zien


@ Coby 23 Oktober 2013



maandag 21 oktober 2013

Stuifzand

de kou
rilt in opgeslagen kragen
eindeloos water
kabbelt op het lege strand

klapwiekend gekrijs
doorklieft de stilte
nietigheid
ontroert tot op het kille bot

ogen
gaan op in ’t felste blauw
stuifzand breekt het licht
en de wind spaart zijn adem
tot de laatste golf



@ Coby 21 Oktober 2013



maandag 7 oktober 2013

Twijfeluur

onzekerheid
kleurt de dagen
achter vertrouwde muren
schrijft herinnering
haar eigen verhaal

ontelbare stappen
jaar in jaar uit

veiligheid
verdrinkt in  ’t  losse zand
saamhorigheid verandert
in wij en zij

alles heeft een laatste keer
langzaam groeit het afscheid
iedere dag
een stukje meer





@  Coby 7 Oktober 2013



dinsdag 10 september 2013

Herboren

zacht licht schemert
regen druppelt parels
tussen 't zilverdraad

oud groen
trekt zich langzaam terug
stilletjes valt het eerste blad

een kruidige geur
hangt zwaar tussen de bomen

in de luwte van de zomer
begroeten de zwammen
een nieuw begin






@ Coby 10 September 2013


vrijdag 30 augustus 2013

Rijping

warme dagen korten
eerste rag spint haar parels
boven verwelkte kleur

diep verborgen tussen  ‘t  groene blad
blozen de volle trossen
en ik vul mijn glas
met onzichtbaar geluk





@ Coby 30 Augustus 2012

maandag 19 augustus 2013

Liefje toch....



Zoveel mooie jaren
zoveel liefde
zoveel troost
de stilte die jij achterlaat
is oorverdovend



Iris 
2006   *   2013


@ Coby 2013

maandag 5 augustus 2013

Ademloos

de nacht
sleept zijn sporen naar zee
maar de branding 
verlegt immer haar grens
haast teder
wiegt de lokroep van de kust

waar ogen als opaal
de dag verdrinken in eindeloos blauw
waait nog steeds dezelfde wind
diep verborgen
in de veiligheid van dromen
vindt mijn adem rust





@ Coby  5 Augustus 2012


'' Mind games '' Acryl op canvas 50x70

woensdag 17 juli 2013

Op breekbare kleur

deze zomer
strijkt met zachte hand
de lange jaren glad
tere gebaren
overbruggen de tijd

kwetsbare vleugels
zweven op een bed van herinnering
langzaam voorbij

een stille groet verdwijnt
zijn schaduw
opent zelfs de kleinste bloem
in de tuinen  van ons hart





@ Coby 17 juli 2013

  


vrijdag 28 juni 2013

Vlindering

de zon
streelt nieuwe vleugels
herinnering ademt
in wolken van glas

zachte streken
zweven op de wind

warmte
laat de tinten vloeien
onderweg
naar eeuwig licht





@ Coby 28 Juni 2013


vrijdag 14 juni 2013

Weet je nog wel...


witte voeten
spelen met de branding
in opgerolde pijpen
blaast de wind
een oude melodie
schitterogen stralen
en harten kloppen jong
want binnenin
geuren  de takken
nog altijd mei



@ Coby 14 Juni 2013

zondag 9 juni 2013

Witte sluimer

als bij het doven
van de allerlaatste ster
kleur speelt
op gesteven wit
klinken tere stemmen
door het open raam
de dageraad kiert
en tussen waken en slapen
zuchten strengelarmen
op de rand
van ‘t eerste licht



@  Coby 9 Juni 2013

woensdag 29 mei 2013

Streelzacht

wanneer de dagen
dansen op scherven van wat was
betekenen de kleinste dingen
zoveel meer
scherpe randjes raken diep
en moeizaam sleept de nacht
zijn uren naar het licht
waar tussen ’t nieuwe groen
de lentewind nog altijd wiegt
een zachte ruis
ademt rust
terwijl de regen heelt


@ Coby 29 Mei 2013

vrijdag 10 mei 2013

Lucht...


diep verscholen
tussen het  puin
dromen mijn uren rust

langzaam heelt de tijd
licht lijkt lichter
nieuwe kleur ontwaakt

frisse lucht ademt diep
en blijdschap
tintelt gestaag

zelfs welig groen
weerkaatst  zoveel mooier
in de ogen van vandaag





@ Coby 10 Mei 2013