vrijdag 26 december 2014

Zoveel kersten voorbij

Moon-3-night-sky.jpg (1024×768)


een nieuwe leegte vult de kamers
vertrouwde rituelen verliezen glans
en zelfs de oude magie
kalft langzaam af

niets lijkt meer hetzelfde
anders …
maar toch ook weer niet

onverwacht
glinstert tussen de stille uren
een breekbaar randje licht
voelbaar
als op een kalme bries
cirkelt herinnering onder mijn huid
in gedachten adem jij
onzichtbaar
in mij





@ Coby 26 december 2014

zaterdag 13 december 2014

Gevlucht













ze gaan met lege ogen
die teveel hebben gezien
als stille gedaanten
samen op weg
naar het nieuwe jaar
de krachten diep verborgen
tussen bottig silhouet

hier lijkt kerst zo ver
begraven in een andere tijd
rijgt honger
de dagen onzichtbaar aaneen

groot en klein schuwen de uren
in het vreemde bed
tot een ferme slaap de laatste
luiken sluit
voor dit slopend verzet



Geschreven n.a.v. Het Light Festival in Amsterdam
Bij het object  '' Family of six ''



@ Coby 13 December 2014





maandag 8 december 2014

Kerst-mist


zelfs in de schaduw
verstrijkt de tijd

december
de maand waarin liedjes
prikken als dennengroen
in een open wond
met in de verte
nog immer dezelfde sterren
zwaar hangend
in een lucht van amethist

verbondenheid
vlecht rozen om de lege plek
maar deze kerst
mist...






@ Coby 8 December 2014

dinsdag 2 december 2014

Onvoorwaardelijk





-  Voor alle moeders  - 

achter de sluier
vlamt een stil protest
bange blikken
drijven in poelen van angst
en wanneer monden
spreken in een vreemde taal
brandt op haar lippen
de onbegrepen vraag

in moederharten
woedt de strijd
het  vertekend beeld
kruist de hardheid van vandaag
maar morgen draagt haar vlag
als een vlijmscherp zwaard
en boven de rode daken
gloeit een warmte
ongekend
voor de tijd van het jaar








@ Coby 2 December 2014







zaterdag 29 november 2014

Tot stof



november
verstuift het dorre blad
in de schaduw van de winter
wuiven spichtige nerven
een laatste groet

stille berusting
zwalkt langs lege paden
waar de smaak van verlies
sluimert op het ritme
van vergeten geur

omringd
door ’t naakte hout
wast de herfst zijn kleurig hemd
en tussen pover pulver, vervliegt
de oude tijd





@ Coby  29 November 2014

zondag 23 november 2014

Hink stap sprong


een wreed besef
klaart het beeld
in zee├źn van tijd
zoeken landerige dagen
perspectief

voeten
dwalen doelloos
tussen ‘t stervend blad
waar vroeger
wiegt op de adem van toen

langs de weg
groeit een nieuwe leegte
verpakt in verlangen
naar de andere kant
en ik volg mijn spoor
balancerend....
zonder jouw hand






@ Coby 23 November 2014

maandag 10 november 2014

Kwetsbaar imperfect
















gekneed
uit het levendigste wit
schuwt dit lichaam
iedere glans

zonder woorden
doorspekt haar naaktheid
de adem
van het laatste taboe

slanke armen
strelen de gestraalde vorm
en onze normen smelten
tot kwetsbaar imperfect




*Geschreven bij het beeld '' Liggende vrouw naakt ''

Uit de serie '' Witte vrouwen ''
van Kees de Man







@ Coby 10-11-2014

donderdag 23 oktober 2014

Windstil

verdriet
kerft zijn strepen
nog immer met dubbele pen
de strakke lijnen
verbergen een gewonde blik
die het ochtendlicht verschraalt
en de mooiste kleur
verwatert tot grijs

maar ik
werp het pantser
uit de allerhoogste boom
laat m,n adem los
en vlij mijn hart
in de armen van de tijd









@ Coby 23 Oktober 2014

woensdag 22 oktober 2014

Atelierroute Zwijndrecht



 Voor het eerst ga ik mijn schilderijen
en een deel van m 'n gedichten exposeren
tijdens de open atelierroute 

Op 8 en 9 november
Prins Mauritsstraat 37A 
te Zwijndrecht

Best wel spannend
en nu maar hopen dat er veel bezoekers komen!


dinsdag 21 oktober 2014

Een vroege herfst




lege woorden
splijten op de tong
maar het lichaam
aardt tussen de golven
en slechts een kille boodschap
rimpelt in het zand

ik heb de herfst
al dood geschreven
zijn laatste adem
verdampt  achter de kieren
waar gevoel
strijdt met verstand








@ Coby 21 oktober 2014




* Bij schilderij '' An early fall ''





zondag 12 oktober 2014

Averij

ver uit het zicht
tussen toekomst en dromen
dobbert mijn bootje
gepokt en gemazeld
door averij
zorgvuldig gedompeld
in melancholie
bijten de sporen
van ons zijn
maar ik koester de storm
deel mee in zijn kracht
en aarz’lend
ontwaakt in de luwte
het laatste restje mij

dinsdag 7 oktober 2014

Zonder wij

ik mis de stille uren
waar woorden ontbreken
en het kleinste geluid
de rust verstoort

een schaduw
gevuld met gedachten
volmaakte eenheid
tevreden
met slechts zijn

liefde
zo  voelbaar
als de steelse blik
op een gestolen moment 

verbondenheid
reikt over de dood
maar het meest
mis ik wij



@ Coby 7 Oktober 2014

dinsdag 16 september 2014

vrijdag 5 september 2014

Adem in...



hortensia’s
verliezen het laatste spoortje kleur
wederom
weven de webben hun tengels
tussen ’t vergrijsde bed

het najaar
nadert met gepaste stilte
weemoedig verval
in herinnering gevat
en langs de eerste broze randjes
ontvouwt de herfst
zijn kwetsbaar pad



   @ Coby 5 September 2014


                                                                                                                   

zaterdag 30 augustus 2014

Waterwals




soms vormen de golven een lied
danst haar melodie
lichtvoetig
boven ’t zilte zand

als bij toverslag
raken haar troostende klanken
de juiste snaar
en komt zelfs de einder
een stukje dichterbij





@ Coby 30 Augustus 2014







dinsdag 26 augustus 2014

Bevroren tijd


tussen gesloten cirkels
verbergt de dag zijn stilte
morgen
blijft onwetend uit het zicht

kale takken
kwetsen de naaktheid
en eindeloze regen troost
met een monotone tik

de afstand wordt groter
jouw allerlaatste geur vervliegt
en ik
leg je spullen in een doosje
en begraaf mijn dromen mee

’k had nog zoveel willen vragen
maar door de ogen van gister
bevriest het verre licht




@ Coby  26 Augustus 2014


zondag 10 augustus 2014

Verder...

onstuimig
preekt de branding
het laatste lied
ternauwernood geschreven
reiken haar woorden
verder
dan de dood

de zon verdwijnt
in een waas van licht
en boven het water
bespeelt de wind
mijn tranen
op snaren van goud

verbonden
door de golven
graaft oneindigheid zich in








@ Coby 10 Augustus 2014


zondag 3 augustus 2014

Binnenkou


stilte
spreekt luider dan ooit

verstopt tussen restanten van toen
klimmen mijn bevende letters
tegen een muur 
maar de woorden
raken kant noch wal

het gevoel lijkt verdwaald
in een leven
waar herinnering schrijnt
op ieder leeg moment

de rauwe waarheid
verdreef jouw laatste blik
en ik heb het koud
sinds jij er niet meer bent






@ Coby 3 Augustus 2014

vrijdag 1 augustus 2014

Ilse De Lange - I Still Cry + Lyrics

Bodemloos verlangen

duizend schimmen
verdwenen
in een onbewaakt moment
hun woorden
kruipen uit de leegte
op de bodem van ons zijn
een tijdloze tijd
koestert het tere web
zorgvuldig gesponnen
tussen vroeger en nu
lange uren lijken lichter
nieuwe hoop
bedekt de diepste kou
zijn kwetsbare draden
verbinden
in de adem van de eerste rouw



@ Coby 1 Augustus 2014

vrijdag 4 juli 2014

Herkenning *


het  leven
houdt zijn adem in
woorden missen
de stem stokt
en ik
zoek het nieuwe spoor
tussen de wijzers van de tijd

kleur opent kleur
gevoel
spreekt met dubbele tong
zelfs in gedachten
blijft al het oude bewaard

want het bloed
leidt





* Geschreven bij schilderij Requiem





@ Coby 4 Juli 2014

'' Requiem ''


12-2-1958   -   14-3-2014


@ Coby  4 Juli 2014

zondag 29 juni 2014

Kind



het  water
weerkaatst in zijn stralen
een glinstering drijft dichterbij

ruwe aarde verpulvert tot zand
verweerde erosie
de som van jaren

veiligheid krimpt
verdriet vertraagt de stilte
en alles gaat voorbij

zo eindig, zo nieuw
verlaten
doch niet alleen

leun maar op mij
ik draag je



@ Coby 29 Juni 2014

maandag 23 juni 2014

Wending

verandering
regeert de dagen
het oud stramien
verliest terrein

niets
is meer hetzelfde

maar de buitenwereld blijft
en de zon schijnt
zelfs de bloemen
bloeien uitbundiger dan ooit

want de klok
telt door

ongeacht







@ Coby 22 Juni 2014

vrijdag 20 juni 2014

Nachtdicht


schoorvoetend
opent de tijd
haar laatste deur

grimmig zwart
verstikt de adem
stilte
vlecht nieuwe lijnen
op mijn gezicht

in de kamers
echoot het gemis
maar jouw mond
zwijgt voorgoed

een kille onrust
voedt de kou

deze  leegte
groeit nog sneller
dan het onkruid in de tuin
en in de gang
troost jouw jas de mijne







@  Coby 21 Juni 2014

maandag 16 juni 2014

Een zoete belofte












in de afdruk van het tij
lees ik jouw naam
als een zachte bries
laveert mijn antwoord
op de wind

de adem van de zomer
nadert tijdloos
een schaduw
zo voelbaar dichtbij

langzaam
verdrinken mijn tranen
in golven van verlies

maar tussen ’t roze parelmoer
dragen de dagen licht
daar troost het zoute water
terwijl de verte
belooft







@ Coby 16 juni 2014

dinsdag 10 juni 2014

Onomkeerbaar

het kille licht
sijpelt genadeloos door het raam
en beroert de realiteit

gisteren
schuilt nog immer
in de armen van toen

buiten
ontwaken de vogels
hun klanken 
breekbaar verborgen
tussen oneindig teer

een pijnlijk gemis
vult de leegte
met iedere hartslag
groeit het besef

nu niet, morgen niet
nooit meer …



@ Coby 10 Juni 2014


donderdag 22 mei 2014

Verbonden


vanavond
vulde saamhorigheid
de ruimte
bezieling straalde
en zoete klanken
regen de woorden
zorgvuldig aaneen
een compositie
van geluid en beeld
gaf de vormen meer diepte
het voelde
voor ’t eerst
niet langer alleen

@ Coby 21 mei 2014


Geschreven n.a.v. de opening van het project
'' Door de stad voor de stad  ''

woensdag 21 mei 2014

Best wel een beetje trots...


achter de deur
ademt geschiedenis
op het ritme  van verleden tijd

de oude wilgen
hebben zelfs de zwaarste storm
doorstaan
het stervend loof treurt
op weg naar een nieuw begin

herinnering hangt log
boven de kale takken
gebogen en gelouterd
door het schuren van gemis

ontelbare tranen
beroeren de verweerde zerken
in keurige rijen
tussen marmer en steen

teveel namen
liggen begraven
in gewijde grond

wat rest
zijn slechts vier woorden

zijt ook gij bereid ?





zaterdag 17 mei 2014

Een spoortje mei

geknakte bloemen
koesteren blad
wanneer innerlijke kou
wordt omhelst
door de zachtheid van mei

vroeger
verbleekt in het licht van nu
en teer pastel
omringt de stilte

voor altijd
blijf jij
onbereikbaar dichtbij





@ Coby 17 mei 2014


vrijdag 9 mei 2014

Zonder



donkere uren
groeien tot weken
eenzaamheid
verbergt haar stilte
onder een deken van verlies
wanneer de dagen beginnen
en eindigen zonder jou

in deze wirwar van emotie
bieden zelfs de schoonste woorden
geen troost
daar dragen groot en klein
hun eigen verdriet

zwevend
op flarden van herinnering
was jij, slechts een veertje
in de tijd





@ Coby 9 mei 2014