zaterdag 3 juni 2017

Schilder het verleden




in het hoofd
schuren de woorden als zand
de vloed vlecht kabbelend
zijn golvend patroon
en het zilte water
schikt haar zout 
op mijn uitgestoken hand

jouw stilte
schildert herinnering
zonder plaats of tijd
verborgen in de luwte van een duin
vloeit herkenning
met één streek recht in het hart



@ Coby 3 juni 2017

Als gezichten hun naam verliezen


2 opmerkingen:

  1. De stille herinnering, broos en mooi Coby.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel Hilly, alles gaat voorbij maar de herinnering blijft.....

    BeantwoordenVerwijderen