woensdag 17 mei 2017

Moeder(s)dag


haar dagen
dwalen op het stille pad
geplaveid met zielloze woorden
in een landschap
gezien door de tijd

het leven sjokt voorbij
gedompeld in eenvoud
niet langer geraakt
door schaamte of gevoel

stilaan valt de avond
en wederom
lijkt vergankelijkheid zo dichtbij
zekerheid, stoelt op los zand
twijfel regeert en zelfs de nacht
steelt vertrouwde gebaren 
één voor één
uit jouw perkamenten hand



@ Coby 15 mei 2017

Als gezichten hun naam verliezen

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen