woensdag 17 mei 2017

Moeder(s)dag


haar dagen
dwalen op het stille pad
geplaveid
met zielloze woorden
als in een landschap
gezien door de tijd

het leven sjokt voorbij
gedompeld in eenvoud
niet geraakt
door schaamte of gevoel

stilaan 
valt de avond en wederom
lijkt vergankelijkheid
zo dichtbij

zekerheid...
stoelt op los zand
twijfel regeert en zelfs de nacht
steelt vertrouwde gebaren 
één voor één
uit haar perkamenten hand



@ Coby 15 mei 2017

Als gezichten hun naam verliezen

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen